Wegstreepgedicht #2

Onderbreek me, dood
Kun je het zelf?
Nee, ja, laat maar.

Kut – opnieuw. langzamer ditmaal
Haal adem
Met mijn vinger gris ik alsnog vluchtig zijn gezicht
‘Dankjewel’, fluister ik
‘Ga je weg?’
‘Het moet’, zeg ik
‘Zien we elkaar nog eens?’
Misschien.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.